Arytmia serca to stan charakteryzujący się nieprawidłowym rytmem pracy serca, który może być zbyt szybki, zbyt wolny lub nieregularny. W zdrowym organizmie serce bije miarowo, z częstotliwością od 60 do 100 uderzeń na minutę, a za generowanie tego rytmu odpowiada naturalny rozrusznik – węzeł zatokowy. Jakiekolwiek zakłócenie w tym złożonym systemie elektrycznym, na dowolnym jego etapie, może skutkować wystąpieniem arytmii. Spektrum arytmii jest niezwykle szerokie – obejmuje zarówno formy całkowicie łagodne, takie jak sporadyczne dodatkowe pobudzenia, które odczuwamy jako „przeskoki" serca, jak i te wymagające interwencji medycznej, na przykład migotanie przedsionków. Istnieją również arytmie bezpośrednio zagrażające życiu, w tym migotanie komór. Co ciekawe, szacuje się, że niemal każdy człowiek przynajmniej raz w życiu doświadczy jakiejś formy zaburzenia rytmu serca.
Objawy arytmii serca są ściśle powiązane z typem zaburzenia rytmu i charakteryzują się dużą różnorodnością:
Warto pamiętać, że niektóre arytmie przebiegają bezobjawowo i są diagnozowane przypadkowo, na przykład podczas rutynowego badania EKG.
Arytmie nadkomorowe (ich źródło znajduje się w przedsionkach lub w węźle przedsionkowo-komorowym):
Arytmie komorowe (powstające w komorach serca):
Arytmia serca może mieć różnorodne podłoże, wynikające zarówno z chorób serca, jak i czynników pozasercowych:
Choroby serca:
Czynniki pozasercowe:
EKG (elektrokardiogram) — stanowi podstawowe narzędzie diagnostyczne. Rejestruje aktywność elektryczną serca w danym momencie i jest kluczowe do rozpoznania rodzaju arytmii, o ile wystąpi ona w trakcie zapisu.
Holter EKG — to długoterminowe monitorowanie rytmu serca przez 24, 48 godziny lub dłużej, odbywające się w warunkach codziennej aktywności pacjenta. Jest to badanie niezastąpione w diagnostyce arytmii o charakterze napadowym.
Echokardiografia — pozwala na szczegółową ocenę budowy i funkcji serca, umożliwiając wykrycie strukturalnych chorób serca, które często są przyczyną arytmii.
Test wysiłkowy — służy do oceny, jak rytm serca zachowuje się pod wpływem wysiłku fizycznego.
Badanie elektrofizjologiczne (EPS) — to inwazyjne badanie serca, które precyzyjnie lokalizuje źródło arytmii oraz pozwala ocenić możliwość i celowość przeprowadzenia ablacji.
Badania laboratoryjne — obejmują analizę poziomu elektrolitów, TSH, morfologię krwi oraz markery sercowe, pomagając w identyfikacji potencjalnych przyczyn arytmii.
Leczenie arytmii jest zawsze procesem indywidualnym, dostosowanym do konkretnego rodzaju zaburzenia, jego przyczyny oraz potencjalnego ryzyka powikłań:
Leki antyarytmiczne (takie jak beta-blokery, blokery kanałów wapniowych, amiodaron czy flekainid) stosuje się w celu regulacji rytmu serca lub zapobiegania nawrotom arytmii.
Ablacja katetrowa to procedura, która polega na precyzyjnym zniszczeniu (za pomocą energii o częstotliwości radiowej lub krioenergii) obszaru serca będącego źródłem arytmii. Elektrody są wprowadzane do serca przez żyły. Metoda ta wykazuje wysoką skuteczność (powyżej 90%) w leczeniu tachykardii nadkomorowej (SVT) oraz w procedurze izolacji żył płucnych w przypadku migotania przedsionków.
Kardiowersja elektryczna polega na zastosowaniu zsynchronizowanego wyładowania elektrycznego w celu przywrócenia prawidłowego rytmu serca. Jest to metoda stosowana przede wszystkim w leczeniu migotania lub trzepotania przedsionków.
Natychmiast wezwij pogotowie (112), jeśli zaobserwujesz następujące objawy:
Skonsultuj się z kardiologiem, gdy:
W Neuromedica oferujemy wykonanie badań EKG i holter EKG, a także konsultacje kardiologiczne. Te kompleksowe usługi pozwalają na precyzyjną diagnozę rodzaju arytmii serca i wdrożenie optymalnego planu leczenia.